2. Athuga vatn á vélinni:
a) Vatnsmagn
b) Lit og basastig (sýrustig)
c) Frostþol
Til að athuga vatnsmagnið er tekinn þrýstitappinn
ofanaf þensluboxi vélarinnar og vatnsmagn aðgætt,
á mörgum vélategundum er kvarði á þensluboxinu
sem gefur til kynna æskilega vökvahæð.
Flestar nýrri vélar eru með yfirþrýst
vatnskælikerfi og er því ekki hægt að opna
þrýstikútinn og athuga vatnið eftir að vélin
er komin í gang.
Litur er ákvarðaður með sjónskoðun og
er verið að fylgjast með að ekki komi ryðlitur,
ekki komi sótlitur og að ekki komi olíulitur (olíubrák)
á vatnið.
Þegar vatnið hitnar í vélinni losnar súrefni
úr vatninu og getur það valdið tæringu í
vélinni, til að koma í veg fyrir tæringu af
völdum kælivatnsins er sett bætiefni í vatnið
sem gerir vatnið basíst og kemur i veg fyrir að vatnið
súrni, vélaframleiðandi gefur upp hversu basíst
vatnið á að vera, oft er það í kringum
11 mælt með latmuspappír.
Frostþol er mælt með mælitæki sem hægt
er að fá að láni hjá þjónustuaðila
olíufélaganna, ekki er ástæða til að
mæla frostþol nema einusinni á ári og rétt
að gera það að hausti áður en kólna
fer í veðri.
Í allflestum frostlög er tæringarvarnarefni til að
koma í veg fyrir að kælivatn vélarinnar súrni,tæringarvarnarefnið
hlut leysist á móti súrefninu sem losnar úr
vatninu með tímanum og er því nauðsinlegt
að skipta um kælivatn og frostlög á tveggja til
þriggja ára fresti.