Wucius Wong stundaði nám við Columbus College of Art and Design og síðar við Maryland Institute, College of Art í Baltimore.  Frá þeim síðarnefnda útskrifaðist hann með B.F.A og M.F.A.   Wong hefur skrifað nokkrar bækur um formfræði og hafa þær verið notaðar við kennslu í listnámi víða um heim.  Ein þeirra heitir "Principles of Two-Dimensional Design" og fjallar um grundvallarþætti myndlistar.  Þessa bók skrifaði Wong eftir að hafa kennt við "Chinese University of Hong Kong".  Árið 1966 hélt hann námskeið fyrir almenning þar sem fólki stóð til boða að læra um undirstöðuþætti myndlistar.  Námskeiðið stóð yfir í 12 vikur en kennslan fór fram einu sinni í viku, tvo tíma í senn.  Nemendur gerðu öll verkefni heima en það tók um 5-8 klukkustundir á viku að leysa þau. Námskeiðið var vel sótt og hélt Wong því fleiri í kjölfarið.  Aðalmarkmið Wongs með þessari kennslu var að reyna að fá nemendur til að skilja grunnhugtök myndbyggingar í gegnum eigin vinnu.  Láta þá gera sér grein fyrir möguleikum, samspili og takmörkunum ólíkra þátta.  Eftir að nemendur höfðu öðlast skilning á þessum grunnhugtökum voru þeir í stakk búnir til að takast á við flóknari viðfangsefni.
     Wong heldur því fram að byrjendum sé nauðsynlegt  að takast á við þessi grundvallaratriði myndbyggingar til að geta þróað áfram færni og skilning á ólíkum þáttum innan myndlistar. (Wong Wucius, Principles of Two-Dimensional Design, 4-8).  Margir álíta að myndsköpun fáist eingöngu við að skapa eitthvað sem gleður augað. Að sjálfsögðu getur það verið eitt af markmiðum sköpunar en ekki það eina.  Þegar fólk fæst við sköpun af einhverju tagi eru margir þættir sem þarf að hafa í huga. Wong tekur sem dæmi vel hannaðan stól.  Hann er ekki eingöngu fallegur heldur er hann stöðugur, og öllum þykir gott að sitja á honum.  Hönnuður þarf að leysa ýmiskonar vandamál við hönnun hluta.  Hann veit hver vandamálin eru og getur ekki horft framhjá þeim heldur verður að finna viðeigandi lausn. Til þess að geta leyst þessi vandamál þarf hönnuðurinn að tileinka sér myndbyggingu sem er grunnur að allri hönnun.  Við myndbyggingu þarf hönnuður að hafa í huga ákveðin lögmál, ákveðnar reglur og hugmyndir.  Í flestum tilfellum verður hann að treysta á sjálfsgagnrýni sína þar sem hann rannsakar nákvæmlega öll möguleg vandamál innan hlutarins.  Þetta á við alla listamenn.  Í málverki þarf að huga að sömu grundvallaratriðum svo að markmiðinu sé náð.
     Þeir sem fást við hönnun þurfa að leysa ýmis vandamál , burtséð frá því hvað þeir eru að hanna.   En það eru ekki eingöngu hönnuðir sem þurfa að tileinka sér myndbyggingu.  Í öllum listaskólum byrja nemendur á að læra formfræði, um myndmál og myndbyggingu, óháð því hvaða listasvið þeir leggja fyrir sig.   Myndbygging er því grunnur að allri listsköpun.
     Hægt er að fara margar leiðir við að læra þessi grundvallaratriði í myndlist.  Kennsluaðferðir Wongs fela fyrst og fremst í sér rökhugsun en ekki tilfinningar og hugsýn.  Hann leggur áherslu á að nemendur fáist við meginreglur í nákvæmum og hlutstæðum kröfum með hámarks óhlutdrægni og lágmarks tvíræðni.
     Wong skiptir undirstöðuatriðum myndbyggingar upp í flokka. Hver flokkur inniheldur nokkur atriði sem þarf að hafa í huga við myndbyggingu.  Hann leggur áherslu á að það þurfi að þjálfa hvert atriði markvisst þannig að nemendur nái betri tökum á hverjum þætti fyrir sig.  Þessir flokkar eru þó mjög samtvinnaðir og erfitt er að aðskilja þá algerlega.

1) Undirstöðuatriði skynjunar:  Þeir þættir sem tilheyra þessum flokki eru: punktur, lína, flötur og rúmtak.  Þeir þurfa ekki að vera sjáanlegir í raun heldur er hægt að skynja þá og þessvegna þarf að hafa þá í huga við myndsköpun.  Sem dæmi getum við skynjað punkt á horni forms, að lína marki útlínu á fleti, að fletir sýnist þrívíðir á tvívíðum fleti og að það sem sýnist þrívítt taki pláss í myndfleti.
 
2) Sjónræn undirstöðuatriði:  Þeir þættir sem tilheyra þessum flokki eru: form, stærð, litur, og áferð.  Þegar þeir þættir sem við skynjum eru orðnir sýnilegir þá sjáum við lögun, stærð, lit og áferð.   Þessir þættir eru veigamiklir við myndbyggingu.

3) Samhengi í myndfleti:  Þessum flokki tilheyra þættir sem hafa áhrif á  stöðu forma og innra samhengi forma í sköpun þ.e. staða, stefna, rými og þyngd.   Staða og stefna eru sjáanlegir þættir en rými og þyngd eru þættir sem áhorfandi skynjar.

Öll þessi undirstöðuatriði eru venjulega til staðar í sama myndfletinum.  Myndflöturinn er rammi sköpunarinnar þar sem öll atriði innan myndflatarins hafa áhrif á hvort annað.