|
Það léttir alltaf göngu á vetrarvegi
er vorið boðar komu sína á ný.
Og sólargangur lengist dag frá degi
dimman flýr og golan verður hlý.
Og
farfuglanna vængjaþyt ég þekki
þeir vitja lands og kveða hver sinn óð
Um bjarta nótt er sólin sefur ekki
en sveipar fjörðinn morgun-roðaglóð.
Er
hljóðlátt regnið nýjan gróður
nærir
og nálægt sumar léttir sérhvert spor.
Og ilm af lyngi blær úr fjalli færir
ég fagna því að senn er komið vor.
Mín
heimabyggð er mér sem búið bændum,
sem blómstrar ef að hlúð er vel að því.
Að Seyðisfjörður eigi vor í vændum
er von mín nú, er byrjar öldin ný.
Þórunn
Sigurðardóttir
|