Wall of Fame (bókin um AVID), Þótt bókin sé fræðilegs eðlis er hún skrifuð frá ,,narrative" sjónarhorni, segir sögu AVID og Mary Swanson sem á heiðurinn af því. AVID kerfið fór í gang 1980 en þá byrjuðu Ameríkanar að keyra rútur með ,,inner city kids" í úthverfa skólana (þ.e. High shcools). Tilgangurinn var að lágstéttarbörnin eða brot af þeim fengi sambærilega menntun og ríku börnin. Fljótlega kom í ljós að borgarbörnin græddu lítið eða ekkert á þessu, urðu einangaraður hópur innan skólanna. Ég man eftir því að í mínum skóla Pittsford Mendon High þar sem ég var skiptinemi 1984-85 kom rúta með svört börn neðan úr bæ - Rochester. Þessir krakkar blönduðu lítið geði við preppið og satt að segja minnir mig nú að sumum hafi fundist óþægilegt að hafa þá í skólanum. Nema hvað Mary Swanson tók til sinna ráða í sínum skóla og kom á fót AVID (Advancement via Individual Determination) sem skilar 93% þátttakanda inn í háskóla á meðan hlutfallið er miklu lægra í almennu kerfi. Það er of langt mál að rekja allar aðferðir AVID hér (enda er ég ekki búin með bókina enn) en segja má að AVID sé stuðningur við lágstéttarnemendur eða nemendur úr minnihlutahópum sem felst m.a. í því að kenna þeim glósutækni, markviss vinnubrögð, endurritun, að spyrja réttu spurninganna, umorða námsefni, vinna saman í hópum, gefast aldrei upp, setja sér markmið o.fl. Henni til aðstoðar eru háskólanemendur. Swanson mætti í fyrstu mótbyr og fordómum samkennara og annarra manna sem fannst hún biluð (eins og brautryðjendur eru oft álitnir). Þegar skýrslan A Nation at Risk kom út í Bandaríkjunum - 1983- var sett á fót annað kerfi (miðstýrt) til að hækka einkunnir og árangur aðallega á prófum sennilega SAT og þess háttar. Það var kallað APG en AVID virkaði mun betur, því Avid nemendur lærðu ekki bara fyrir prófið, heldur lærðu á sinn innri mann, og öðluðust einbeitingu og þolgæði í námi auk gífurlegs stuðnings frá hópnum, kennaranum og aðstoðarmönnum.
Þetta er afar spennandi kerfi og ég hef verið að velta því fyrir mér hvernig hægt sé að nýta þessar hugmyndir hér og þá á ég við í grunnskólum. Ennfremur byggir þetta á ábyrgð og árangri einstaklingsins og er ekki svona ,,one size fits all" kerfi.