Žrķlišur

Žrķlišir eru lesnir örlķtiš hrašar žannig aš žeir falli ķ sama takt og ašrir braglišir ljóšsins. Séu žrķlišir ekki notašir į markvissan hįtt eru žeir nokkurt lżti. Žess vegna renna oft tvö atkvęši saman og braglišurinn hljómar eins og tvķlišur.

Undarlega hįr var hiti,                         
 hörund fór aš skipta um liti,              
kominn var žį hvekktur, stśrinn,
karl ķ hitaveituskśrinn.

žrķlišur
 (lesiš: skipt'um)

Séu žeir hins vegar notašir į markvissan hįtt geta žeir veriš hin mesta prżši. Žrķliširnir eru žį til dęmis allir hafšir į sama staš ķ ljóšlķnunum.

Góšar fartölvur fékk loks hér
frękinn kennara her,
į sér krķtina enginn ber
ef aš heilvita er.

žrķlišur

Einnig eru sum kvęši eingöngu byggš upp į žrķlišum (nema kannski ķ lok ljóšlķna) og kallast žį trķólur.

Eigendur meranna įkveša fund
undir žar stóšhest žeim halda.
Kętast žį śtvaldir klįrar um stund,
en hvers eiga hinir aš gjalda?

Grašhestar sumir žeir gera žaš ótt,
glešjast meš hryssuna valda.
Kętast oft śtvaldir klįrar um nótt,
en hvers eiga hinir aš gjalda?

Langbestu merarnar fylja ę fį
fįkar sem kostunum tjalda.
Kįtir oft fara žeir klįrar į stjį
en hvers eiga hinir aš gjalda?

Landshornaflakkiš ei losna žeir viš,
lifa viš kerruna kalda.
Lauslętisbröltiš ei losna žeir viš,
lifa meš sįlina kvalda.
Ķ klofinu fį žessir klįrar ei friš,
og hvers eiga žeir svo aš gjalda?