Sálmar eru oftast 6 til 8 ljóðlínur sem geta verið mis langar, en öllum bragfræðireglum er fylgt. Endarím er ýmist samrímað, misrímað eða víxlrímað.

Glaður ég gleðja þig vildi,
gaf ég út fallega bók.
Umhyggjusemi ei skildi,
illmælin rösklega jók.
Eintóm lygi er það kver,
aftur tekið ekkert er.
Hvað sem ég með vísum vil,
verður bókin alltaf til.

Fyrirgefðu frekju mína,
fyrirgefðu Orðróminn.
Láttu alltaf ljós þitt skína,
lýstu myrkan heiminn minn.
Ávallt geri öðrum vel,
ennþá Drottinn Guð minn tel.
Fyrir þennan falska níð,
fyrirgef mér alla tíð.

Farðu í eilífum friði
forðastu andskotans hel.
Farðu með frelsarans liði
fylgdu æ gæfunni vel.
Drottin skaltu dýrka enn
en dæmdu ekki aðra menn.
Ekki reiðast máttu mér
meðan guðorð notað er.

Hún Þórdís er þrifin
og þátíðaríslensku kennir.
Af Hrafnkeli hrifin
og Heimdalli lýsir ef nennir.
Um Króka-Ref,
um Þór margt hef,
ef fróðleik frá henni nú fennir.

Já, fjöld veit hún fræði
um fornaldarbókmenntaþvögu.
Um Gestaþátts gæði
og glitrandi Dróttkvæðabögu.
Um Óðins sál,
um Hávamál,
og líkin úr Laxdælasögu.