Stundum eru ljóðlínur lengdar án þess að bragfræðin fari fyrir bý. Þá eru allar reglur um stuðlasetningu og rím hafðar í heiðri. Sem dæmi er eitt ljóð með fimm bragliðum í hverri ljóðlínu.

Keppti gamall klár í öllum greinum,
Krummi hét og hrumur var úr elli,
hlaupa vildu ess á brautum beinum,
brjótast fram og leggja hann af velli. 

Heldur þótti  hinum gott til veiðar,
héldu þeir að auðvellt yrð'að vinna,
en er þeir kom´á keppnisgötur greiðar,
gafst þeim ekki snerpa, afl og sinna.

Hinir fóru bar' á hægu skokki,
horfin var þeim von um sigurveiði,
því að Krummi var þar fremst í flokki,
og fyrstur kom í mark á fluga skeiði.

Ákærður var þessi aldni hestur,
ekkert illt þó var á Krumma sannað,
hann er einfaldlega bara bestur,
og bið ég þess að það ei verði bannað.

Krummi þreyttist eftir átta spretti
aldrei fékk á milli sig að hvíla,
skömmu seinna honum ljúfum létti,
loks var búin þessi þrautarmíla.

Tíu þúsund krónur Krummi græðir,
knapi hans og eigandi það tekur,
fyrir það svo fákahúsið klæðir,
fóðrar hann og blíðlega oft vekur.