Algengar stušlavillur

Ekki er leyfilegt aš fleiri braglišir en fyrr er getiš stušli saman, žaš kallast ofstušlun.

Fljótt oft fķflin finna tjón,                     ofstušlun
fagurt ekkert kalla.
Allir stundum elska flón                      
enginn hatar alla.

Ekki er leyfilegt aš vera meš auka stušlapar, žaš kallast aukastušlun.

Stęršfręšinnar nįmiš nś                    aukastušlun
nokkuš
gagn mér gerši,
er žaš ykkar trausta trś
śr žvķ loksins verši.

Ekki er leyfilegt aš fękka stušlum, žaš kallast vanstušlun.

Viš mér blasta vķf og sveinn                vanstušlaš
gumi, snót og drengur.        
Mašur gengur sjaldan einn    
mikill er žaš fengur.

Aldrei mį vera meira en einn braglišur į milli stušla.

fįtt oft vita ljóshęrš fljóš                of langt milli stušla
frekar tregar hrundir.
Glešur hal ķ rśmi góš
gjarnan veršur undir.

Lyktar lķkt og hrossataš                 of langt milli stušla 
laus viš vit og frama,                      og höfušstafs
grjónagraut ķ heilastaš
glettin hefur dama.