Runhenduþula er langt ljóð sem byggist upp á runurími þar sem tvær og tvær línur ríma.

    Skórnir mínir skilja, hlýða
    og skilyrðislaust alltaf bíða
    aldrei þeir með öðrum fara
   í anddyrinu liggja bara
    fagra skóna fann ég ekki
    fúlir nemar stunda hrekki
    skimaði í áttir allar
    angistin í huga kallar
   veit mér aðstoð hérna hefur
    hnuplað skónum lævís refur
    var það eins og vera skotinn
    var ég sár og niðurbrotinn
    skyndilega skórnir birtust
    skelfingar samt daprir virtust
    en hvað var í þeim kusk og skítur
    krakkadjöfull einskis nýtur
   óféti sem öllu stelur
    oftast götu kölska velur
    letingi sem lítið getur
    lyginn svikull ræfils Pétur
    illa fúlum iljum treður
   inní skóna Satans meður
    já, ýmislegt ég þarf að þola
    þýðir lítt að sitj' og vola,
    ekki mun ég öllu kyngja
    til andskotans með Bakkfirðinga.
   fylgið Drottins ljúfa liði
    og látið skóna mín' í friði.