Ferð á hestum getur verið
dagleið eða helgarferð. Hún getur líka
tekið fleiri daga eða vikur og borist um framandi héruð.
Fyrir hestamann eru ferðalögin ein besta leiðin
til að kynnast hestinum, landinu og náttúru þess.
Á ferðalögum læra hestarnir að
nota krafta sína á réttan hátt. Þeir
læra að fara ógreiðfærar leiðir án
alls asa. Þeir verða rólegir þegar áð
er og nota tímann til að nærast og hvílast.
Ferðalög á hestum njóta sífellt
meiri vinsælda og hiklaust hægt að mæla með
þeim ferðamáta. En þau þarf að
skipuleggja vel.
Undirbúningur
fyrir lengri ferðalög
Ákveða þarf hvert
á að fara, hvað á að verja löngum
tíma í ferðina og dagleiðir með tilliti
til gististaða. Dagleið er u.þ.b. 30 - 50 km.
Þegar
ferðaáætlun hefur verið gerð þarf
að hafa samband við landeigendur. Þótt
farið sé aðeins einu sinni um ákveðið
svæði, verður að gera sér far um að
ferðamaðurinn valdi ábúendum á því
svæði engum óþægindum. Þvert
á móti er það hlutverk hans að ná
góðu sambandi við fólk og vekja jákvætt
hugarfar gagnvart hestamönnum.
Hestakostur
í lengri ferðir þurfa að vera 3 - 4 hestar
á mann. Ferðahestar þurfa að vera vel
þjálfaðir. Að vera með illa þjálfaðan
hest í ferð er ábyrgðarleysi gagnvart hestunum
og ferðafélögunum sem þurfa að taka tillit
til þessara hesta. Rétt er að deila brúkuninni
niður á hestana eftir því sem hentar. Heppilegast
er að brúka yngri hestana fyrri hluta dags en þá
eldri seinni hlutann. Yngri hesturinn er betur fyrirkallaður
í upphafi hverrar dagleiðar eftir hvíld næturinnar
jafnframt er hann fljótari að lýjast þegar
líður á daginn. Eldri hesturinn yfirleitt
stirðari að morgni og verður því mun betur
undirbúinn, þegar hann hefur hlaupið fyrstu áfangana
og liðkast.
Gott er að
vera búinn að járna hestana 10 - 15 dögum
fyrir langferð. Ekki er gott að vera með beisli
upp í öllum ferðahestunum. Ef hestar eru styggir
er gott að hafa á þeim stallmúl. Æskilegast
er að hafa beislabúnað eins léttan og hægt
er.
Ferðamaðurinn
verður að:
- Kunna
að hirða, fylgjast rétt með hestunum, fyrir
og eftir langa reið og á meðan á henni stendur.
- Vera reyndur
í að umgangast hross og hafa nægt eftirlit með
þeim þegar áð er.
- Geta fest lausa skeifu og neglt undir.
- Geta farið
torfæra leið.
- Þekkja
þær reglur sem gilda um umferð á hestum.
- Kunna
að lesa af kortum og nota áttavita.
- Auk þess
ætti hver ferðamaður að koma fram af drenglyndi,
hjálpsemi og tillitsemi við hópinn, vera óeigingjarn
og tilbúinn að taka til hendinni.
Það
er oftast nauðsynlegt að taka með fyrir lengri ferðir;
regnföt, járningaáhöld, skeifur, hóffjaðrir,
bursta, sjúkrakassa fyrir menn og hesta, hrossasóttarlyf,
rafmangsgirðingu, landakort og áttavita (GPS).
Sjá
einnig frekari umfjöllun
um undirbúning fyrir langferðir eftir Hallmar Sigurðsson.
|