LJÓÐ KRISTJÁNS:

[Sólin]

Vorið 2001;
Sólin

Ég sá þig sól
á fjörðinn skráir þú lífið
á skínandi dregli
alfarið á þínum vegum
er nóttin geymd til hausts
á vorið sem birtist
í augum farfuglanna
við bjastur hreiðurgerðar
og ormaveiðar
geymir í moldinni
angann sem fyllir unað
loftid og brytur
stirnaða drætti um munnvik
þeirra sem vinna úti
hvernig sem viðrar
mýkir svip og kipraðar varir

Ó, sól loksins ertu komin
faðmadu mig og kysstu
og hvíslaðu í eyra mitt
hvíslaðu
hvíslaðu í eyra mitt
því sem ég vil heyra.