Vertu velkomin

 

English version

Hér getur þú átt með mér, Ingveldi, stutta stund,
þar sem ég leiði þig um líf mitt og minna.
 
 
 
 
 

Ég heiti Ingveldur Eiríksdóttir og er kennari við Ljósafossskóla,Grímsnesi. Ég er umsjónarkennari 5. - 6. bekkjar og kenni alla ensku við skólann.  Svo er ég nokkurs konar leiðbeinandi 10. bekkinga í frönsku.  Það er eiginlega ekki til neitt orð sem lýsir þeim verknaði.  Einnig er ég í fjarnámi við Khí og það er sú mesta vinna sem ég hef komist í, maður minn.

Eitthvert heimilishald hef ég með höndum líka en það telst varla meira en aukastarf.
Ég bý á Írafossi við ljúfan nið Sogsins ...og spennuvirkisins.
 
 
 

Ég um mig frá mér til 
 
 

Fjölskyldan
Vinnan

Áhugamálin
 
 
 
 

Fjölskyldan

Öll erum við hluti af einhverju stærra og merkilegra en því samansafni efna sem mynda þann skrokk sem hýsir okkur.. Saman myndum við jú öll þennan heim sem við byggjum. En ég ætla nú ekki að fara að segja ykkur frá þeirri fjölskyldu allri saman, heldur minni eigin fjölskyldu.

Ég ætla að heiðra mín eldri systkina á því að byrja á þeim. Það var nefnilega engin tilviljun að ég notaði orðið merkilegra, hér að ofan. Yngsta systkini í 10 systkina hóp, fær það nefnilega stundum á tilfinninguna að þau sem eldri eru séu eitthvað merkilegri en örverpið.

Til baka

En sem sagt, ég er yngst 10 barna hjónanna Kristínar Jónsdóttur f. 5. okt. 1917, d. 17. febrúar 1999, hún var ættuð frá Gemlufalli í Dýrafirði og Eiríks J. Eiríkssonar f. 22. júlí 1911, d. 11. janúar 1987 sem ættaður var frá Eyrarbakka. Unginn ég fæddist 9. apríl 1965. Fyrstur af okkur kom Aðalsteinn sem lengi hefur verið skólastjóri við Kvennaskólann, en er nú deildarstjóri í Menntamálaráðuneytinu. Næstur kom Jón prófessor við HÍ, Hildur var fyrst okkar stelpnanna og vinnur á Sjúkrahúsi Reykjavíkur, Ágústa býr norður á Sauðarkróki og er hjúkrunarkona, Jónínaer kennari og bókasafnsfræðingur og býr á Kleppjárnsreykjum, Borgarfirði.  Nína og hennar fjölskylda er nú að transporta um Danaveldi og næra líkama og sál á danskri visku.  Því næst kemur Magnús og hann er véltæknifræðingur og vinnur hjá Skipatækni, þá Guðmundur, framkvæmdastjóri Loftorku í Borgarnesi, Ásmundur er síðastur af þeim drengjum, rafmagnsverkfræðingur og vinnur að hluta til við sitt fyrirtæki, Prím ásamt starfi hjá Kíne.  Síðasta tel ég Aldísi stóru systur mína, sem er kennari við Kleppjárnsreykjaskóla og býr í Borgarfirðinu. Það er eitthvað við þann fjörð sem heillar okkur systkinin.
Einn dreng misstu mamma og pabbi, sá var næst elstur og hét Guðmundur.

Til baka

Ævin hingað til
 

Ég er fædd og uppalinn á Þingvöllum, þar var pabbi prestur og þjóðgarðsvörður frá 1959 – 1982. Ég og Dísa erum þær einu sem fæddumt eftir að til Þingvalla var komið. Hin átta fæddust öll á meðan mamma og pabbi bjuggu á Núpi í Dýrafirði. Þar var pabbi prestur og skólastjóri Héraðsskólans á Núpi.

Segja má að eftir því sem ég eldist, verður mér betur og betur ljóst, hvílík upplifun það var að vera barn á þeim stað sem ég bjó þessi fyrstu 17 ár ævi minnar. Þessi staður og sú bernska sem ég átti þar er í huga mínum eitt það dýrmætast sem ég á og ég er svo þakklát foreldrum mínum fyrir að hafa gefið mér hana.
Á veturna var ég í þeim sama skóla og ég kenni við núna, í heimavist 5 daga vikunnar og undi hag mínum hið besta til 13 ára aldurs.  Þá fór ég í Borgarfjörðinn og lauk mínum grunnskóla þar.

Frá Þingvöllum lá leiðin á Selfoss, en ég grenjaði samfellt í viku yfir þeirri vonsku foreldra minna að flytja á þann voðalega stað. Ég vildi búa í höfuðborginni eða hvergi. Til þess að þurfa að vera sem minnst á Selfossi fór ég í ML og var þar í 2 ár, sprakk þá á limminu, aðdráttarafl Selfoss hafði aukist nokkuð. Og í F.Su fór ég og útskrifaðist þaðan stúdent um jólin 1984.
 

Og ástin var svo ljúf....

Árið 1985 sá ég mann með miklar herðar, breiðan kassa og þau bláustu augu sem ég hafði séð og varð alveg bálskotin. Seinna varð ég síðan ástfangin því sjómaðurinn minn hafði líka góðan mann að geyma. Þessi maður er Páll Skaftason, fæddur og uppalinn á Selfossi. Foreldrar Palla eru Skafti Einarsson og Sigrún Guðveigsdóttir. Þann 5. október 1991 á afmælisdegi mömmu giftum við okkur í yndislegu veðri á Þingvöllum. Haustlitirnir skörtuðu sínu fegursta rétt eins og þeir gerðu nú í haust. Palli er enn á sjó og er á Svaninum frá Reykjavík. Svanurinn er loðnu og síldarbátur.Saman höfum við eignastRagnheiði,litla kraftaverkið okkar f. 03.01.89. Hún hefur kennt okkur að erfiðleikarnir eru til þess að sigrast á þeim og ef við getum ekki lagt þá, þá verðum við að aðlagast þeim. Ragnheiður er hetja og hefur kennt okkur að það góða í lífinu er langt frá því að vera sjálfsagt.

Tæpum tveimur árum seinna, eða þann 13.12.90 kom lítill ljóshærður drengur í heiminn. Á næst síðasta degi þess árs var pilturinn sá skírður og gefið nafnið Aðalsteinn. Pilturinn sá er í raun ekki síðra kraftaverk en systir hans og foreldrarnir undruðust það lengi og undrast það raunar enn hve fæðing hvers heilbrigðs barns er stórfengleg.

Til baka

Vinnan

Í gegnum árin hefur maður nú unnið sitthvað. Ég var líklega ein af síðustu símadömunum á handvirkri stöð, því á sumrin vann ég sem slík á símstöðinni heima.  Ég vann við verslunarstörf þegar ég var í menntó og í banka eftir stúdentspróf.  Svo hafa nú sumarstörfin verið ýmis konar í gegnum árin.

Ég ákvað að verða kennari fyrsta daginn sem ég mætti í skólann.  Kennarinn minn hún Anna Gréta heillaði mig algerlega upp úr skónum. Aldrei kom neitt annað til greina og menntun mín miðaði alla tíð að því.

Mitt aðal áhugamál í kennslunni er samþætting námsgreina.  Ég hef mikið kennt eftir söguaðferðinni (story line) og reynt að sækja námskeið sem fleyta mér áfram í þessu áhugamáli mínu. Sumarið 1997 fór ég á hreint frábært námskeið sem Björg Eiríksdóttir stóð fyrir með Steve Bell.

Á þeim 5 árum sem ég hef kennt hef ég átt mikið og gott samstarf við Hlíf Erlingsdóttursem er með áralanga reynslu í kennslu og hafsjór kennslufræðilegra ábendinga fyrir nú utan það hvað hún er ljómandi skemmtileg.

Ég tel það mjög mikilvægt að í því brölti sem samþætting er og því að brjóta upp hina hefðbundnu kennslu sé hverjum kennara það lífsnauðsynlegt að vinna með einhverjum í því ferli.

Annað áhugamál mitt í kennslunni er stöðvakennsla. Vonandi komum við Hlíf einhverju um það áhugamál okkar á netið.

Þessa dagana er ég að læra eitt og annað skemmtilegt í Kennó.  M.a. er ég á námskeiði um barnabókmenntir sem er mjög áhugavert hjá Þuríði J. Jóhannsdóttur.  Þar hef ég gert tvö verkefni.  Annars vegar um bókina Þjófur um nótt og hins vegar vefleiðangur um bókina Ógnarlangur krókudíll.

Ég er einnig ritari í Kennarafélagi Suðurlands.  Nú í vor hef ég verið að dunda mér við að gera heimasíðu félagsins sem ég vona að félagsmenn kunni vel að meta.

Til baka

Áhugamálin
 
 

Mín helstu áhugamál fyrir utan kennsluna eru nokkur.

Fyrst ber að nefna bókalestur. Það er kannski engin furða að barn sem aldist upp innan um nokkur tugþúsundir bóka, hafi áhuga á lestri. En karl faðir minn var bókasafnari og átti þegar upp var staðið 30.000 bækur. Þessar bækur allar færði hann og mamma Bæjar og héraðsbókasafninu á Selfossi að gjöf. Ég er alæta á lestrarefni og les allt frá aumustu reifurum til Thors Vilhjálmssonar (það verður þó að viðurkennast að ég verð að vera í sérlega góðu jafnvægi þegar Thor er lesinn).  Ég hlakka alltaf til jólanna og þess að liggja aðfararnótt jóladags og sökkva mér í góða bók.
Mér finnst líka voða gaman að spila bridge, og reyni að gera sem allra mest af því. Fyrir ykkur sem eruð líka svona pínu spennt fyrir þeirri iðju er frábær spilasalur á netinu, Ok bridge, þar getur maður prófað frítt í 30 daga, en svo gerist maður meðlimur til þess að fá að spila lengur. Ég var meðlimur í 1 ár og fannst mjög gaman að þessu.

Þriðja áhugamálið mitt er það að synda og það geri ég á Selfossi, nokkrum sinnum í viku - helst.  Oft er einhver brekka í því að fara að synda, það er alltaf eitthvað svo mikið rok eða annríki í vinnunni eða...., æ þið kannist við það, erfitt að koma sér af stað!

Golf er aðaláhugamálið hans Páls og ég á líka sett, en börn og annað hefur hindrað mig í því að stunda golf síðustu árin, en ég veit að kylfurnar bíða mín í vor og hver veit nema....

Svona að öllu jöfnu hef ég ekki meiri tíma aflögu til þess að sinna áhugamálunum, sumir sem þekkja mig koma vísast til með að segja að þeir sakni þess að ég nefni ekki aksturinn, en mér finnst voða gaman að þvælast um og keyra. Ég keyri svona rúmlega 30.000 km á ári. Það dugir nú ekki að sitja alltaf kyrr á sama stað. Talandi um akstur, fannst ykkur ekki Mika góður í Formulu eitt? Það verður að segjast að þetta er nýjasta áhugamálið mitt - ég er gersamlega forfallin.
Hér er að finna punkta sem ég geri fyrir vini mína og ættingja svo þeir séu viðræðuhæfir við mig.  Ég er að vinna upp, enn vantar 3 keppnir þarna inn á milli en þær eru á leiðinni.  Það er bara gott fyrir ykkar að fá þetta seinna, það rifjar upp það sem liðið er.

• 9. apríl San Marino
• Næst er það Silverstone
• 23. apríl Silverstone
• 7. maí Spánn
• 2. júlí Frakkland
• 17. júlí Austurríki

Til baka