Arfur aðskilnaðarstefnu í landbúnaði

© JÁÞ

Áhrif nýlendustefnu Evrópulanda og síðar aðskilnaðarstefnu Suður-Afríku á efnahagskerfi Namibíu eru hvergi jafn augljós og í landbúnaði. Gríðarleg misskipting lands og tekjumismunur einkennir þennan atvinnuveg sem sér um 70% landsmanna fyrir a.m.k. hluta lífsviðurværis þeirra.

Landbúnað stunda annars vegar hvítir bændur á landi sem er í þeirra einkaeign og hins vegar svartir sem búa á sameignarsvæðum. Rúmlega 4.000 hvítir eiga samtals um 36 milljón hektara lands og hafa 36.000 svarta í vinnu. Meðaljörð hvíts bónda er um 8.600 hektarar. Um 1,2 milljónir íbúa svartra þjóðflokka hafa aftur á móti tæplega 34 milljónir hektara til umráða. Land hinna svörtu er sameignarsvæði þar sem hefð ræður hver má nýta landið. Land á sameignarsvæðum er gjarnan ofnýtt og viðkvæmt fyrir þurrki.

Stærð lands sem hver hópur hefur til umráða segir ekki alla söguna. Hvítir hafa ekki aðeins aðgang að margfalt meira landi, heldur ráða þeir einnig yfir þeim svæðum sem best eru til þess fallin að nýta til landbúnaðar. Fyrir sjálfstæði nutu þeir einnig ýmissa forréttinda, svo sem niðurgreiðslu á þjónustu og uppsprengdu verði fyrir afurðir sínar, sérstaklega á maís og nautakjöti. Þó ný ríkisstjórn hafi breytt um landbúnaðarstefnu og reynt að draga úr ójöfnuðinum hafa breytingar gengið hægar en vonir stóðu til. Bændur á sameignarsvæðum eiga því enn undir högg að sækja.
(© ÞSSÍ )

©JÁÞ

© JÁÞ maí 2001------------------- Forsíða --- Efst á síðu --- Verkefnaskil --- Umræður --- Nemendasíða

---