Lodie er ung stúlka sem býr með móður
sinni, ömmu og þemur yngri systkinum á litlum bóndabæ
skammt frá bænum Oshakati i norðurhluta Namibíu.
Á bænum er hvorki rafmagn né rennandi vatn.
Fjölskyldan ræktar korn, hnetur og baunir og er líka
með fáeina ansa, nokkrar geitur og hænsni. Búskapurinn
krefst mikillar vinnu af heimilisfólkinu en gefur ekki mikið
af sér. Þau treysta á peningasendingar fra Davíð,
eldri bróður Lodie, til að geta keypt nauðsynjar og
greitt skólagjöld fyrir yngri systkinin. Davíð
býr í Walvis Bay við ströndina og starfar þar
í einu af mörgum fiskvinnsluhúsum bæjarins.
Mikið er um að fólk flytjist úr sveitahéruðunum
til höfuðborgarinnar eða hafnarbæjanna í von
um að fá launavinnu og betri lífskjör. Lodie þráir
að flytja til höfuðborgarinnar og fá vinnu á
skrifstofu. Hún hefur grunnskólapróf og þess
vegna telur hún sig hafa möguleika á slíku starfi.
En erfitt er að finna vinnu í borginni og ekki er síður
erfitt að komast yfir húsnæði.
Móðir Lodie gefur henni loks leyfi til að flytja til bróður
síns í Walvis Bay. Það sé öruggast
því hann geti hjálpað henni að fá vinnu
og hún geti búið hjá honum.
Bróðir hennar býr i kofa í fátækrahverfi
í bænum. Í kofanum er aðeins eitt herbergi en
Lodie hefur aldrei áður búið við rafmagn eða
haft aðgang að vatnssalerni. Bróðir hennar á
líka sjónvarp og slíkum munaði hefur Lodie heldur
ekki kynnst áður.
Lodie kemst fljótt að því að gunnskólapróf
frá sveitaskóla í Owambolandi dugar skammt til að
fá vinnu á skrifstofu í Walvis Bay. Ekki er hægt
að fá slíka vinnu nema tala lýtalausa ensku,
helst líka afrikaans, og kunna á tölvu. Nágrannakonur
Lodie segja að frekar sé von fyrir hana að fá vinnu
í fiskvinnslu. Eina leiðin til að ná árangri
sé að standa við hlið fiskvinnsluhúsanna. Þegar
vanti starfsfólk fari verkstjórarnir út að hliðinu
og velji fólk úr hópnum sem þar stendur.
Lodie fór að þessum ráðum og stendur fyrir
utan hlið eins fiskvinnsluhússins frá morgni til kvölds.
Stundum fer hún ekki heim heldur sefur þar ásamt fleiri
konum. Dagarnir líða, þeir verða að vikum og
ekkert gengur. Hún veltir fyrir sér hvað sé til
ráða. Hún getur haldið í vonina um að
fá vinnu eða reynt fyrir sér í óformlega
geiranum, t.d. við að selja bjór eða maískökur.
Hún getur líka farið aftur heim í sveitina en
hún veit að þar bíða engin tækifæri.
Í raun eru möguleikarnir ekki margir fyrir stúlkur
eins og Lodie.
(© ÞSSÍ)