Aðalbláber eru dökkblá og í sumum tilfellum svört ber sem vaxa villt víða um landið.

Að innan eru þau rauð og bragðið er súrsætt.

Aðalbláber vaxa í skógum, lautum og mólendi og oft er mest um þau á snjóþungum stöðum.

Algengust eru þau á norðanverðu landinu en heldur sjaldgæfari á landinu sunnarverðu.

Aðalbláberjalyngið er grænn smárunni með ljósgrænum, hvassstrendum greinum.

Blöðin eru smásagtennt, ljósgræn, þunn og egglaga. Þau eru græn báðum megin en roðna er líður að hausti.

Aðalbláberjalyngið blómgast í júní og er þá 10-30 cm. á hæð.

Berin eru þó sjaldnast fullþroska fyrr en eftir miðjan ágúst.

Ber, blöð og rót voru talin kælandi og barkandi. Þau skyldu nota við lífsýki, köldu og skyrbjúgi.

Einnig þótti gott að strá dufti af rótinni á holdfúa sár.

Te má gera af blöðum til daglegrar notkunar.

Aðalbláber hafa verið notuð við ýmis konar kvillum tengdum sjóninni.

Rannsóknir benda til þess að aðalbláber bæti nætursjón, a.m.k. tímabundið.

Tvær rannsóknir hafa verið gerðar á aðalbláberjum sem sýna að jurtin bætir sjón í rökkri,

styttir þann tíma sem það tekur að venjast myrkrinu og styttir þann tíma

sem augun eru að ná sér eftir að hafa orðið fyrir skerandi birtu.

Önnur áhrif berjanna virðast vera stutt og koma strax fram, þannig að ráðlagt er að nota berin eða þykkni úr þeim,

rétt áður en þörf er á betri nætursjón.