Berjaför
(Lag: Gamli Nói)

Litli Siggi, litla Sigga
löbbuðu út í mó.
Bæði ber að tína
í berjafötu sína.
Það var gaman, það var gaman.
Hopp og hæ og hó.

Litli Siggi, litli Siggi
litla þúfu fann.
Blessuð berin ljúfu
byrgðu alla þúfu.
Eitt af öðru, eitt af öðru
upp í munninn rann.

Litla Sigga, litla Sigga
litinn bolla sá.
En sá litaljóminn,
litlu fögru blómin.
Þau ég tíni, þau ég tíni,
þau skal mamma fá.

Heim þau gengu, heim þau gengu
heldur kát og rjóð.
Buðu ber að smakka,
börnunum allir þakka.
Allir segja, allir segja;
“ögn eru berin góð”

Labba út í mónum

Labba út í mónum
tína ber
verða kalt á klónum
hlaupa, hlaupa heim

Klifra í klettum
litast um
verða kalt á kollinum
hlaupa, hlaupa heim.

Fara á skautum
renna hratt
renna geysihratt
verða kalt á tánum
hlaupa, hlaupa heim.

Róa til fiskjar
renna og draga þorska
háar eru bárurnar
róa, róa heim.

Litlu börnin leika sér, liggja mónum í,
þau liggja þar í skorningum og hlæja, hí, hí, hí,
þau úða berjum upp í sig og alltaf tína meir,
þau elska berin bláu og brauðið með.
Í berjamó er gaman, börnin leika saman,
börnin tína í bolla og brosa við.
Sólin litar hólinn, heiðbláan kjólinn,
um jörðu hrærast því ljúft er geð.

Þjóðvísa

Út um mó, inn í skóg,
upp í hlíð í grænni tó.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.

Tína þá berjablá,
börn í lautu til og frá.
Þar sem litlu berin lyngi vaxa á,
tína, tína, tína má.

En heima situr amma ein,
að arni hvílir lúin bein,
og leikur bros á brá,
er koma þau með körfur inn
og kyssa ömmu á vangann sinn
og hlæja berjablá.

Guðm. Guðmundsson

Á þessari slóð er að finna gullfallegan söng Signýjar Sæmundsdóttur á ljóði Jónasar
Hallgrímssonar "Snemma lóan litla í"
við lag Atla Heimis.

http://www2.hu-berlin.de/bragi/b1/b1_

sumardagurinn_fyrsti_loa_nb.htm