Bláberjalyngið er sumargrænn smárunni með móleitum og sívölum greinum.

Blöðin eru breytileg að gerð og lögun. Oftast þó blágrá eða dökkgræn á efra borði

en blá- eða hvítgræn á neðra borði.

Blómin, sem nefnast sætukoppar, eru nokkur saman efst á árssprota fyrra árs.

Fullþroska eru berin dökkblá að utan en grænleit að innan með litlausum safa.

Bláberjalyng er að finna um allt land, einkum í votlendi og mólendi.

Bláberjarunninn blómgast í maí - júní og er þá u.þ.b. 10 - 30 cm. á hæð.

Það fer mikið eftir árferði hvenær berin verða nægjanlega þroskuð til tínslu

en líkt og með önnur íslensk ber má ekki reikna með fullum þroska fyrr en eftir miðjan ágúst.

Ber, blöð og rót voru talin kælandi og barkandi. Þau voru notuð gegn lífsíki, köldu og skyrbjúgi.

Gott þótti að strá dufti af rótinni á holdfúa sár.