Reynir, fullu nafni ilmreynir, er á stangli í mörgum birkiskógum á landinu t.d. á Vestfjörðum.

Hann er einnig töluvert ræktaður heima við bæi, og þaðan bera fuglar fræ um víðan völl.

Reynirinn sáir sér því víða, en kemst ekki á legg nema þar sem hann fær frið fyrir beit,

eins og t.d. inni í görðum og blómabeðum.

Blöð Reynitrésins eru stakfjöðruð með 4 - 7 blaðpörum.

Smáblöðin eru aflöng, oftast sagtennt og hærð á neðra borði.

Blómin eru í stórum hálfsveipum.

Reyniberin eru talin mjög holl og þykja afbragð í mauk. Einnig má búa til úr þeim saft og hlaup.

Af berjunum er rammur keimur, sem mörgum fellur illa. Til að minnka remmukeiminn af berjunum

má láta þau liggja í vatni í 3 sólarhringa, en skipta verður um vatn daglega.

Reyniberin eru tínd þegar þau eru vel þroskuð og best er að þau hafi frosið.

Seyði af berjunum var talið þvagdrífandi og styrkjandi og því talið gagnast við niðurgangi og blöðrusteini.