Garðrækt

Um Þorlákshöfn hefur lengi verið sagt að þar þrífist enginn gróður í görðum nema birki og víðitegundir. Garðyrkjumenn hafa keppst við að segja íbúum að það þýði lítið fyrir þá að planta skrautjurtum í garða sína, því jarðvegurinn sé ófrjór, rokið mikið og sjávarseltan töluverð. En annað hefur komið á daginn. Í Þorlákshöfn hefur ólíklegasti gróður dafnað í görðum fólks.

Þegar byggð var í mótun frá 1951 til 1960 háðu íbúar harða baráttu við sandinn. Oft á tíðum var vegurinn að þorpinu ófær vegna sandskafla sem hlóðust upp. Grasflatirnar sem fólk hafði ræktað í kring um húsin sín voru oftar en ekki svartar af sandi og sandurinn smaug inn í híbýli fólks.

Myndin hér til hliðar er tekin 1958 af A, B og C götu eins og göturnar hétu í þá daga. Þarna eru húsin byggð á svörtum sandi og lítið um trjárækt.

Rúmum fjörutíu árum síðar hefur trjáræktin tekið við sér í A, B og C götu og þar má sjá marga fallega garða eins og víðar í Þorlákshöfn.

Undanfarin ár hefur umhverfisnefnd Ölfuss veitt umhverfisverðlaun og
fyrir fallegustu garðana í Þorlákshöfn, Sumarið 2004, hlutu verðlaun:

Lovísa Sigurðardóttir og Þorsteinn Guðnason Knarrarberg 3 og Ester Hjartardóttir og Halldór Sigurðsson Hjallabraut 12.
	Horft yfir elsta hluta bæjarins m.a. A, B og C götu sem bera nú nöfnin Egilsbraut, Oddabraut og Reykjabraut.

Myndir: Sigríður Guðnadóttir og Sigurður Jónsson.
Höfundur elstu og efstur myndarinnar ókunnur.