Greinargerð um fyrirlestra á UT-2003,
ráðstefnu um upplýsingatækni
Til baka á skilasíðu Árleg ráðstefna um upplýsingatækni í skólastarfi var haldin 28. febrúar til 1. mars sl. í Verkmenntaskólanum á Akureyri undir slagorðinu: „Er ekki kominn tími til ..., að byggja á reynslunni ..., að allir njóti tækifæranna ..., að taka til hendinni“. Fyrri dagur ráðstefnunnar hófst á tónlistaratriði sem nemendur frá Menntaskólanum á Akureyri fluttu, næst bauð Hjalti Jón Sveinsson, skólameistari Verkmenntaskólans, gesti velkomna og að því loknu setti menntamálaráðherra ráðstefnuna.
  Fjölmargt var í boði, s.s. fyrirlestrar, málstofur og sýnistofur og kynntu fyrirtæki og stofnanir ýmislegt er lýtur að upplýsingatækni í skólastarfi. Úr vöndu var að ráða hvað skyldi hlusta á og skoða en hvert atriði stóð yfir í um 50 mínútur og svo 10 mínútna frímínútur. Ekki var um neinar endurtekningar á fyrirlestrum og málstofum og fannst mér það töluverður galli þar sem margt áhugavert var í gangi á sama tíma. Að auki var takmarkaður þátttakendafjöldi í málstofum og þrátt fyrir að vera skráður á þátttökulista var ekki alltaf hægt að komast að og fannst mér það miður.
  Konur og tölvunarfræði
Hrafn Loftsson, deildarforseti í tölvunardeild Háskólans í Reykjavík, fjallaði um konur og tölvunarfræði í sínum fyrirlestri. Þetta var athyglisverður fyrirlestur og mörgum spurningum velt upp, m.a. hvers vegna miklu færri konur leggja stund á tölvunarfræði en karlar. Fram kom að nauðsynlegt væri að gera eitthvað róttækt til að snúa þessari þróun við og fá konur til að sækja námið í þessum fræðum. Háskólinn í Reykjavík hefur hug á að að kynna fagið og námið betur og jafnvel breyta námsefninu þannig að konur telji það áhugavert að stunda slíkt nám. Það finnst mér reyndar mjög jákvætt en er ekki viss um að það eitt dugi til að konur mæti á svæðið. Það er í raun rannsóknarefni af hverju konur hafa ekki áhuga á tölvunarfræðum og gæti það e.t.v. stafað af framsetningu námsefnisins og kynningu á faginu. Kostir þessa fyrirlesturs var nú m.a. það að karlmenn eru að velta þessum málum fyrir sér og svo var virkilega gaman að hlusta á Hrafn en hann náði vel til þeirra sem sátu fyrirlesturinn. Vona að þeim takist að fá fleiri konur í tölvunarfræðina; stundum breytist takturinn þegar konurnar fjölmenna.
  Tölvur og vísindaiðkun barna
Í sýnistofu hlustaði ég á kynningu sem Arnar Yngvason, deildarstjóri á Leikskólanum Iðavelli á Akureyri og leikskólastjórinn Kristlaug sáu um. Þau kynntu og sögðu frá tækninni sem þar notuð er í námi og kennslu leikskólabarnanna en á Iðavelli hefur tölvan verið notuð frá árinu 1998. Þau sýndu m.a. notkun tölvusmásjár sem er tengd við tölvu og skjávarpa og er í raun bæði víðsjá og smásjá og hægt að nota á margvíslegan hátt; taka og skoða kyrr- og hreyfimyndir, skoða skordýr og einnig er hægt tengja hljóðgervil við tölvuna. Skemmtilegast fannst mér að sjá hvað hægt er vinna að fræðslu í náttúru- og dýrafræði. Arnar sýndi hvernig þessi tæki voru notuð til að skoða skordýr og fleira og er ekki að efa að það gagnist börnunum og þau eigi eftir að hafa gaman að. Það er hægt að ímynda sér að svona tæki sé hægt að nota í neðstu bekkjum grunnskóla ekki síður en í leikskólanum. Ekki síður var gaman að sjá hvað Arnar og Kristlaug höfðu gaman að því að kynna þessi tæki og tól og töldu mikinn hag af þeim fyrir bæði börnin og leikskólann en leikskólakennararnir á Iðavelli vinna með tölvur á leikskólanum eftir hugmyndum Carsten Jessen en krydda með sínum eigin hugmyndum og vinnubrögðum sem hafa þróast í gegnum tíðina. Þessi fyrirlestur gaf mér innsýn í annað skólastig en ég vinn á sjálf og það er alltaf jákvætt að vita hvernig unnið er með tölvur á öðrum stigum í skólakerfinu.
Til baka á skilasíðu Ég fann fátt athugavert við þessa fyrirlestra, kannski ég sé bara svona jákvæð :-). Að lokum vil ég endilega að það komi fram að það sem mér finnst oft mjög gagnlegt við svona samkomur eins og þessa ráðstefnu er að hitta aðra kennara í faginu og spjalla við þá um allt mögulegt er viðkemur kennslunni. Það skilar mér alltaf miklu og maður heyrir og sér hvað aðrir eru að gera. Þannig að spjallið á göngunum og yfir kaffibollanum virkaði þarna eins og ávallt áður, þ.e. mjög vel.