![]() |
|||||
| Til baka á skilasíðu | |||||
| Erfitt er að tiltaka eitt sérstakt áhugasvið þegar fjallað er um upplýsingatækni nútímans. Eins og staðan er í dag þá er margt sem heillar mig og ber helst að nefna þau áhrif er ég varð fyrir þegar ég ásamt tveimur öðrum tókum fyrir hugtakið „Telematics“ eða „Fróðskipti“ eins og það hefur verið þýtt yfir á íslensku. David Thornburg, höfundur bókarinnar „The New Basics, Education and the Future of Work in the Telematic Age“ og framkvæmdastjóri fyrir Thornburg Center, fræðaseturs í upplýsingatækni , hefur lengi haft mikinn áhuga á þessari samþættu tækni í tengslum við menntun með sérstaka áherslu á að nemendur nýti sér hana á skapandi og hagnýtan hátt. Samkvæmt tölvuorðasafni íslenskrar málstöðvar merkir enska orðið „Telematics“ fróðskipti og er sett saman úr orðunum "telecommunication" og "informatics". Þessi samþætta tækni er nokkurs konar samþætting fjarskipta- og upplýsingatækni og m.a. það hefur gert fjarnám okkar hér við Framhaldsdeild Kennaraháskóla Íslands mögulegt og með sanni má kalla þessa tíma „tölvuöld“. Til að
hafa full not af tölvuþekkingarbyltingunni þarf hver
og einn að þróa með sér áhrifaríka
sam- og tjáskiptahæfni svo hægt sé að tileinka
sér að fullu hina ýmsu miðla og vera fær um
samhæfða notkun þeirra. Það kallar síðan
á símenntun einstaklinganna og að skólar geri
sér grein fyrir að þeir eru væntanlegir viðskiptavinir,
en David Thornburg segir: „Stöðugt nám (lifelong
learning) er eina tryggingin fyrir því að halda sjón
á þá staðreynd að líftími upplýsinga
er mjög stuttur“. Í ræðu sinni „Frá
akademíu til upplýsingasamfélags“ sem Runólfur
Ágústsson, rektor Viðskiptaháskólans
á Bifröst, flutti á Háskólaþingi
árið 2000, telur hann nauðsynlegt að fylla ekki
höfuð nemenda af þekkingu sem þeir þurfi ef
til vill aldrei á að halda eða jafnvel einungis í
tiltekinn tíma. Greinilegur samhljómur er milli þeirra
tveggja, OECD
skýrslunnar frá 2002 og orða Voltaires sem sagði:
„Menntun er það sem eftir stendur þegar við
höfum gleymt öllu því sem við lærðum.“
|
|||||
|
|
Eitt af sérsviðum okkar er kennsla UT-greina á viðskiptasviði en þar búum við nemendur undir atvinnulífið og frekara nám með markvissri þjálfun í UT. Undanfarin ár höfum við aðallega stuðst við fjölgreindarkenningar Howards Gardners og lausnarleitarnám Dewey (PBL) við lausnir á raunhæfum verkefnum. Markmið okkar með því hefur verið fjölþætt m.a. að nemendur verði ekki einungis færir um að leysa tiltekin verkefni heldur verði einnig tölvu- og upplýsingalæsir, enda er það vaxandi krafa atvinnulífsins að fólk búi yfir þessari hæfni. Spurningin er hversu langt skólakerfið er komið á þann veg í að undirbúa nemendur undir þessa nýju stöðu á atvinnumarkaðnum. Í grein David Thornburg's „Diminishing Astonishment“ segir hann frá nauðsyn þess að breyta hugsun gagnvart tækni í menntun, mæta tækninýjungum, taka þeim sem sjálfsögðum hlut og nýta þær í hinu daglega lífi. | ||||
|
|
Fyrsta kennsla mín í vélritun hófst er ég kenndi forföll við Verzlunarskólann veturinn 1971. Þegar ég útskrifaðist sem kennari vorið 1971 hóf ég kennslu við Grunnskóla Reykjavíkur sem almennur kennari en kenndi jafnframt vélritun í efri bekkjum. Frá 1985 hef ég kennt tölvugreinar, þ.e. tölvu- og upplýsingatækni, við Verzlunarskóla Íslands. Það hefur síðan kallað á mikla endur- og símenntun til að halda í við þá miklu tækniþróun sem á sér stað í greininni. Þar að auki hef ég verið deildarstjóri í tvö ár við Verzlunarskólann, trúnaðarmaður bæði við grunn- og framhaldsskóla og umsjónarkennari frá upphafi kennslu á báðum skólastigum. Samhliða kennslu hef ég einnig kennt mikið á námskeiðum fyrir kennara bæði hjá Endurmenntunarstofnun HÍ og Símenntun KHÍ, við Kvöldskóla Kópavogs, Landsímanum og fleiri fyrirtækjum sem eru með fullorðinsfræðslu á sínum snærum. Ég hef setið í stjórn fagfélaga, Félagi upplýsingatæknikennara frá 1994 (Félagi vélritunar- og ritvinnslukennara) og stjórn 3F, Félags um upplýsingatækni og menntun og stjórnum starfsmanna- og/eða kennarafélaga. Á þeirra vegum hef ég skipulagt og haft umsjón með námskeiðum sem það hefur staðið fyrir og auk þess kennt á þeim mörgum. Ég hef unnið mikið við að útbúa og gefa út námsefni til kennslu í upplýsingatækni, samið kennslubók við kennslu í fingrasetningu, Ritþjálfi, útgefin af Námsgagnastofun, 1996. Einnig hef ég þýtt og staðfært vélritunarforritið Ritfinn ásamt fleirum; útgefið af Námsgagnastofnun árið 2000, en það er notað til kennslu í fingrasetningu á miðstigi grunnskóla. Veturinn 2002–2003 stunda ég framhaldsnám í „Uppeldis- og menntunarfræðum“ við Framhaldsdeild KHÍ og ég geri mér von um að það geti veitt mér betri innsýn í mitt starf sem kennari og auk þess stuðlað að því að ég öðlist betri færni í ýmsum þáttum tengdum mats- og kennslufræðum og stjórnun samþætt upplýsingatækni. |
||||
|
Association for Supervision and Curriculum Development (ASCD): http://www.ascd.org/readingroom/books/thornburg2002_toc.html
Diminishing
Astonishment –
Grein Davids Thornburg: Fjölbrautaskólinn
í Breiðholti Fræðasetur
Davids Thornburg Háskólaþing
2000: Heimasíða
Howard Gardners Lausnarleitarnám
– Þórunn Óskarsdóttir Orðabók
íslenskrar málstöðvar Problem
Based Learning – Byggt á John Dewey Ræða
Runólfs Ágústssonar á Háskólaþingi
2002 Skýrsla
OECD 2002. Understanding the Brain Towards a New Learning Science.
Verzlunarskóli
Íslands Viðskiptaháskólinn
á Bifröst |
|||||
| Tilbaka á skilasíðu | |||||