Á árum síðari heimstyrjaldarinnar reis braggabyggð á fjölmörgum stöðum í Reykjavík. Einn þessara byggðakjarna var enn til staðar í Háaleitishverfinu í kringum 1960 en það var Múlakampurinn. Hann kallaðist áður Camp Caledonia og var staðsettur ofan við Suðurlandsbrautina vestur af býlinu Múla.

Í lok seinni heimstyrjaldarinnar var mikil húsnæðisekla í Reykjavík. Hermennirnir höfðu reist þessa bragga og þegar þeir fóru af landi brott fluttu Íslendingar inn í braggana. Það tók mörg ár að útrýma þeim og var Múlakampurinn einn af þeim síðustu. Þarna var fjölskrúðugt mannlíf eins og Önundur Björnsson minnist á í grein sinni um Seljaland.

Mörgum þótti þessi byggð vera smánarblettur á höfuðstaðnum en fólk hafði ekki neitt val. Í Múlakampnum var byggðin mjög margbreytileg. Íbúar byggðu við bragga sína og einstaklingar byggðu sér þar lítil hús í óleyfi borgaryfirvalda og af miklum vanefnum.

Ég man það vel að mér stóð þó nokkur stuggur af Múlakampnum þegar ég flutti á Háaleitisbrautina. Það var talað um braggaskríl og önnur ónefni voru notuð um íbúa þessa hverfis. En þegar ég var 11 ára tók ég að mér að bera út blöð í Múlakampnum og kynntist því íbúunum örlítið. Að sjálfsögðu var þetta hið indælasta fólk og sýndi mér aldrei neitt nema velvild og kurteisi. Stundum var örlítið skrýtin lykt enda fúkki í húsnæðinu og ekki alls staðar rennandi vatn eða klósett. (ÞT)

Samkvæmt opinberum tölum voru íbúar hverfisins innan við 100 árið 1963 og fór ört fækkandi enda fór íbúðaframboð í Reykjvík batnandi á þessum árum.

Upplýsingar um braggabyggð í Reykjavík eru fengnar úr bókinni Undir bárujárnsboga, braggalíf í Reykjavík 1940 - 1970 eftir Eggert Þór Bernharðsson. Myndirnar á síðunni eru einnig úr þeirri bók og birtar með leyfi frá Þjóðminjasafni Íslands.