Konur og tölvunarfræði
Hrafn
Loftsson, deildarforseti í Háskólanum í Reykjavík
flutti fyrirlestur þar sem hann
fjallaði um “Konur og tölvunarfræði”. Þar
var hann að fjalla um hugsanlegar ástæður þess
að hlutfall kvennemenda í tölvunarfræðinámi
sé í dag mjög lágt og hafi jafnvel farið
lækkandi undanfarin misseri og hvað þurfi að gera
til að snúa þessari þróun við?
Meðal þess sem hann taldi líklegar ástæður
taldi hann upp eftirfarandi þætti:
- aðstæður
- skortur á fyrirmynd
- löng vinnuvika
- námsskipulag andstætt fjöldskyldulífi
- námsefnið miðast við karla
- ofbeldisfullir leikir
- nördaímynd
- skortur á sjálfstrausti
- ópersónulegt námsumhverfi
- vanþekking á starfi tölvunarfæðinga
Hvað skal gera?
- sumir segja ekkert
- aðrir telja að hér sé frjálst val kvenna og er það ekki allt í lagi?
Hrafn kvaðst ekki sammála þessu. Hann taldi eðlilegt að breðgast við og grípa til aðgerða. Td. með kynningu á starfinu þar sem fram kæmi m.a. að starfsvettvangur væri fjölbreyttur t.d. við kennslu, ráðgjöf, greiningu og hönnun.
Hann benti jafnframt á þá staðreynd að konur stæðu sig mjög vel í námi í HR og væru þar ávalt í hlutfallslegum meirihluta afbragðsnemenda. Hann benti á að þó svo þekking og reynsla karlanna væri oft á tíðum meiri í upphafi náms væri sá munur algjörlega horfinn eftir fyrsta árið.
Hrafn
sagði að HR ætlaði að bregðast við þessu
og reyna að fá fleiri konur í námið, tillögur
væru uppi um það að breyta námsefninu og reyna
að hafa áhrif á ímyndina. Þetta tel ég
vera hið besta mál, en ég hef samt efasemdir um að
breyta náminu, ætli það sé ekki eðlilegra
að stofna nýjar brautir, ég trúi ekki öðru
en að þeir sem upphaflega skipulögðu námið
hafi stefnt að því að hafa það eins vandað
og gott og þeir gátu. Þannig að ef eina röksemdin
er sú að ákveðin þjóðfélagshópur
hefur ekki áhuga þá er um að gera að fjölga
brautum. En ef það að setja blóm í glugga
og myndir á veggi dugar til þess að laða einhverja
að þá er það hið besta mál, enda
hef ég trú á að jafnt körlum sem konum líði
betur í fallegu umhverfi.
Úttekt á íslenskum vefsíðum
Á laugardeginum
hlustaði ég m.a. á prýðisgóðan
fyrirlestur Ásrúnar Matthíasdóttur 
um
úttekt á íslenskum vefsíðum. Hún
fjallaði þar um skýrslu
sem Ragnheiður Ýr Grétarsdóttir, nemandi í
HR hafði unnið undir leiðsögn hennar og Mörtu
Kristínar Lárusdóttur.
Þegar Ragnheiður vann þessa könnun studdist hún við líkan Jakobs Nielsen. Þar er plássnýting mæld og 12 önnur atriði sem honum finnst mikilvæg eins og t.d. hversu lengi síður eru að hlaðast inn, hvar logo fyrirtækisins er staðsett, leit á síðu og staðsetning hennar, rammar eða ekki rammar o.s.frv.
Niðurstöður sínar bar hún svo saman við bandaríska könnun sem J. Nielsen hafði gert. Helstu niðurstöður voru þær að íslensk fyrirtæki nýttu síðurnar verr en þau bandarísku.
Hlustendur fengu
tækifæri til þess að tjá sig um þetta
mál og það var á þeim að heyra að
þeir sáu ekki ástæðu til þess að
bera sig saman við bandarískar síður og töldu
ýmislegt jákvætt sem J. Nielsen taldi neikvætt
eins og t.d. nýtingu á síðu. Sjálfri
finnst mér sumt að því sem J. Nielsen mælir
vera gott eins og t.d. hleðslutíminn, litir á krækjum
og ofnotkun hreyfimynda, en annað minna gott eins og gengur.
En það vakti furðu mína að þessi fyrirlestur
væri fluttur þarna. Hvað kemur þetta UT í
skólum við. Þegar ég valdi þennan fyrirlestur
var það af því að ég vildi svo gjarnan
hlusta á úttekt á kennsluvefjum. Það
vantar virkilega umfjöllun um þá. Það eru
klárlega ekki sömu viðmið eins og í fyrirtækjavef
enda markmiðin allt önnur svo ég tali nú ekki
um markhópinn.
Einnig vil ég benda á annarskonar hugleiðingar mínar vegna þessarar ráðstefnu. Þær er að finna á bloggsíðu minni.
Síða þessi var unnin af ÞT 03/10/2003