Huldubókasafnið í Hafnarfirði

 

Anton Helgi Jónsson

 

I.

Í háskólasafninu fann ég ekki heldur Grænmeti

og ber allt árið; hin lokkandi fyrirheit Helgu Sig.

Þá var fullreynt. En þrjóskan bauð mér far til æskustöðvanna í Hafnarfirði

svo ég skaust inn á landsbókasafn huldufólksins

sem er staðsett í hamri við Flensborgarskólann.

 

Nú kemur að þankastriki - Hafnarfjörður

kallast í daglegu tali Fjörðurinn

og fyrrgreindur hamar er aldrei

nefndur annað en Hamarinn. Af Hamrinum er útsýni

en þar fyrir neðan miklast þó lækur

sem heitir einfaldlega Lækurinn.

 

Nema hvað: Afgreiðslumærin

svaraði fyrirspurn minni á orðlausu máli

og kvaðst ekki hafa bækur á íslensku.

 

Efins lét ég augu hvarfla um hillur og kili. Þarna!

Þetta er bókin sem ég hef reynt að fá í allan dag!

Og í nýlegri útgáfu! En afgreiðslumærin brosti:

Við notum ykkar stafróf, ykkar letur en okkar

 

mál er annað og fleira en þér kann að virðast á prenti.

Þetta er ekki verkið sem þú nefndir, heldur þýðing

á ljóðaflokki eftir sjálfan Gian Michele Milani! Hann

orti svo vel um heiminn, útskýrði frumeindakenningu

Demókrítosar og hin vélrænu lögmál hreyfinga.

 

Grænmeti og ber allt árið

þýdd á huldumál

sýnist þér vera Snorra-Edda á íslensku

en Snorra-Eddu á huldumáli

sérðu sem Vegahandbókina.

Hún bauð mér þær allar og minnti á síðasta skiladag:

36. ágúst, sem er þó ekki 5. sept.

 

II.

Heimkominn heyri ég þig kalla:

Það stendur ekkert um rifsberjasultu!

 

Bíðum við! Hvernig myndu skáldin svara þér

sem ólst upp suður með sjó?

 

Þú hampar bók: Hér birtist ágætis

uppskrift að hugsun - og

ef til vill að lífi en ekki að sultu!

 

Ég svara: Nei, þessa fékk ég í Norræna húsinu.

Hún fjallar um dauðann. . .

Ég stari á bókina. Síðan á þig.

 

Við rýnum í sama letrið en framreiðum ólíkar krásir.

Sömu stafir, önnur merking, annað verk.

Huldukona úr Keflavík!

Hver tryði því að óreyndu?

 

En hvað veit ég? Bók. Heimur. Sulta. Líf.

Öll þessi orð lærði ég í Hafnarfirði.

Þar stendur örugglega hamar.

Þar miklast jú lækur.

Loks hef ég fyrir satt að í Firðinum sé himinn alltaf blár!