Huldukonuhefndin.

 

Huldukonan hefnir sín á Sæmundi, sem brugðist hefur dóttur hennar og ferst skip hans í lendingu. Móður hans þykir kona koma til sín og kveða þessa vísu:

 

Hér í vörum heyrist bárusnari,

höld ber kaldan öldu vald á faldi,

sveltupiltar söltum veltast byltum,

á sólarbóli róla í njólu gjólu:

öflgir tefla afl við skeflurefla,

sem að þeim voga - boga - toga - soga!

En sumir geyma svíma í draumarúmi,

sofa ofurdofa í stofukofa.