Í álögum

Jóhann Gunnar Sigurðsson

 

"Faðir mitt átti fagurt land"

fyrir það er ég hrelldur,

nú er það grafið í svalan sæ,

seiðurinn veldur,

seiðurinn þessu veldur.

 

Köld eru norna reiðiráð,

rammt hefir stjúpa galið;

flögra ég um eins og hræfús hrafn,

hefir mig kalið,

hefir á fótum kalið.

 

Þó eru óbreytt augun mín,

en álagagervið blekkir.

Það eitt getur bætt um ósköpin,

ef einhver þekkir,

ef einhver svipinn þekkir.

 

En enginn kannast við augun mín,

í álögum má ég þreyja

og seinast á hjarni hælislaus

í haminum deyja,

í haminum mínum deyja.