Á Sprengisandi

Grímur Thomsen

 

Ríðum, ríðum og rekum yfir sandinn,

rennur sól á bak við Arnarfell,

hér á reiki er margur óhreinn andinn,

úr því fer að skyggja á jökulsvell;

Drottinn leiði drösulinn minn,

drjúgur verður síðasti áfanginn.

 

Þey þey! þey þey! þaut í holti tóa,

þurran vill hún blóði væta góm,

eða líka einhver var að hóa

undarlega digrum karlaróm;

útilegumenn í Ódáðahraun

eru kannske að smala fé á laun.

 

Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn,

rökkrið er að síða á Herðubreið,

álfadrottning er að beizla gandinn,

ekki er gott að verða á hennar leið;

vænsta klárinn vildi eg gefa til

að vera kominn ofan í Kiðagil.