|
þessi
pistill var tekinn af vefsíðu menntanetsins Íslenska menntanetið á sér nokkuð langa sögu í samanburði við önnur fyrirtæki sem bjóða upp á Internetþjónustu hér á landi. Það var stofnað 1992, en ræturnar liggja aftur til ársins 1990 er IMBA, tölvumiðstöð skóla, hóf göngu sína á Kópaskeri. Forsaga
Í upphafi árs 1990 byrjuðu menntastofnanir að tengjast Imbu, hver af annarri, og í ársbyrjun 1992 var ljóst að tölvusamskipti voru orðin sjálfsögð staðreynd á lægri skólastigum. Þá hafði Pétur heimsótt meira en helming íslenskra skóla og haldið ótölulegan fjölda fyrirlestra og kynningarfunda um land allt.
Fjölmargir aðilar studdu stofnun Menntanetsins með einum eða öðrum hætti. Má þar nefna Alþingi, Menntamálaráðuneytið, Kennarasamband Íslands, Kennaraháskóla Íslands og Fræðsluskrifstofu Norðurlandsumdæmis eystra. Einnig vóg það þungt að Reykjavíkurborg ákvað að veita öllum grunnskólum borgarinnar aðgang að netinu. Rétt er að benda á, að á þessum tíma var hvergi unnt að tengjast Internetinu hérlendis með upphringiaðgangi, nema hjá Reiknistofnun Háskóla Íslands. Aðgangur þar var dýrari en svo að það væri á færi allra skóla. Það var því söguleg nauðsyn að tryggja þeim aðgang með öðrum hætti, sem og fylgja aðganginum eftir með markvissri fræðslu fyrir kennara og með heimsóknum í skóla og menntastofnanir. Gerð var áætlun til þriggja ára. Fyrsta árið var ár tenginga, síðan kom ár kennslu og að síðustu ár notkunar. Eftir þessari áætlun var svo unnið og farið um landið og skólar tengdir og kennurum kennt að tengjast. Samhliða voru haldin námskeið sem öllum stóðu til boða og nú lætur nærri að 25% af kennarastéttinni hafi tekið þátt í námskeiðum um notkun Internets hjá Íslenska menntanetinu. Á þeim fjórum árum sem Menntanetið hefur starfað í núverandi mynd hafa starfsmenn þess heimsótt nánast hvern einasta skóla landsins og suma oft og byggt upp -mannlegt net" sem nær til 85-90% skóla í landinu. Netþjónusta við skóla og menntastofnanir er og hefur verið þungamiðjan í starfi Menntanetsins og er það eina fyrirtækið/stofnunin á landinu sem hefur sérhæft sig á því sviði. Ólíklegt er að í nokkru landi heimsins hafi jafn snemma verið lagt upp með þá hugmynd að allir grunn- og framhaldsskólar ættu að hafa aðgang að Internetinu með einum eða öðrum hætti. Verkefni Íslenska menntanetsins er og hefur verið að leiða þessa þróun, sem og að þróa og stuðla að notkun netsins í þágu skólastarfs, menntunar og fjarkennslu. Þá hefur Menntanetið átt aðild að fjölmörgum samstarfsverkefnum, norrænum og alþjóðlegum, fyrir Íslands hönd, stundum í umboði Menntamálaráðuneytisins en stundum á eigin vegum. Frá upphafi hefur sú regla gilt að menntastofnanir sem tengjast netinu gerast félagar í samstarfsverkefninu, fyrst Imbu og síðar Menntanetinu, með því að greiða fast félagsgjald, óháð fjölda netfanga og notkun, en í réttu hlutfalli við stærð stofnunar. Þetta atriði var og er óhemju mikilvægt, enda forsenda þess að kennarar geti kynnt sér möguleika netsins að vild. Í fyrstu var um tiltölulega fáa áhugasama kennara að ræða, en tvö undanfarin ár hefur orðið sprenging í notkuninni. Annað lykilatriði í uppbyggingu Menntanetsins frá upphafi er sú stefna þess að ganga út frá þeim búnaði sem viðkomandi stofnun hefur yfir að ráða. Höfuðáhersla hefur verið lögð á að kenna notkun hans, sem og notkun tölvusamskipta í víðari skilningi. Í fyrstu tengdust flestir skólar með lághraðamótöldum (1200 eða 2400 baud) en eru nú smátt og smátt að færa sig yfir á hraðvirkari mótöld og skipta úr skjáhermisambandi yfir í SLIP/PPP. Allt eru þetta eðlileg skref á þróunarbrautinni og sér ekki fyrir endann á henni.
Síðla árs 1994 varð mikil aukning á umsóknum einkanotenda og fyrirtækja og þar var fjölgunin mest. Notkun þessara hópa jókst stöðugt og nú spyr enginn; hvað er Internetið, heldur; hvernig get ég tengst því? Í byrjun júlí 1996 keypti Menntamálaráðuneytið þá starfsemi Íslenska menntanetsins sem snýr að mennta- og menningarstofnunum og fól Kennaraháskóla Íslands rekstur þess. Annar rekstur fyrirtækisins var lagður af og því geta einstaklingar og fyrirtæki utan mennta- og menningargeirans ekki lengur snúið sér til Íslenska menntanetsins ef þá vantar tengingu við Internet.
Sumar 1996 |