Žegar skipin voru horfin bak viš Helgafell, reiš kaupmašurinn ķ žorpinu, Lauritz Bagge, sem viršist hafa haft ašalforystuna į hendi, meš nokkra menn sušur į eyju til žess aš fylgjast meš ferš skipanna. Ķ Stakkabótinni sį hann, aš settir voru śt bįtar frį žeim fullmannašir og taldi, aš hęgt yrši aš verjast ręningjunum žarna. Sendi hann žvķ boš til skipstjóra į dönsku kaupskipi, sem lį hér ķ höfninni, aš menn kęmu fjölmennir sušureftir meš vopn.
Ręningjarnir leitušu lands ķ Kópavķk milli Sęfjalls og Kervķkurfjalls, en sįu strax aš uppganga žar yrši erfiš, og hurfu frį. Reru žeir bįtum sķnum sušur fyrir Litla-Höfša meš Svörtuloftum og lentu viš tanga sušur af Brimurš, sem sķšan heitir Ręningjatangi. Kaupmašurinn danski sį nś, aš ekkert yrši gert į móti svo fjölmennu liši vopnašra manna og sneri aftur ķ bęinn įsamt mönnum sķnum. Hleypti hann skoti śr byssu sinni įšur, sem ręningjarnir svörušu meš miklum öskrum.
Į leišinni nišur ķ bę mętti hann skipstjóranum, og saman rišu žeir nś eins hratt og žeir gįtu nišur ķ žorpiš. Skipstjóri fór śt ķ skip sitt, boraši gat į žaš, og hjó į festar žess svo aš žaš ręki upp eša sykki. Sķšan fór hann ķ įrabįt meš fjölskyldu sķna og nįši aš komast upp į meginlandiš. Kaupmašurinn og hans fólk komust einnig sömu leiš til lands, en ekki er vitaš til žess aš fleiri hafi bjargast meš žessu móti.