Hér fyrir neðan getur þú lesið nokkur dæmi um meðferðina á herleidda fólkinu erlendis, bæði góð og slæm.

• Einar Loftsson
  Maður að nafni Einar Loftsson vildi ekki gerast Múhameðstrúarmaður, hversu sem honum var ógnað og hótað. Það endaði með því, að Tyrkirnir ristu í andlit hans með hnífi, skáru framan af eyrum hans og af nefi og drógu sneplana upp á band, sem þeir settu um háls hans. Þannig leiddu þeir hann síðan um götur Algeirsborgar uns hann missti meðvitund og lá þar, sem hann var kominn. Þar fann maður einn, Einar í dái, og kom honum til læknis sem batt um sár hans. Þetta gerðist 1628. Fjórum árum síðar keypti hann sér frelsi. Gat hann síðar tekið að sér móðursystur sína, örvasa gamalmenni, sem rekin hafði verið út á götuna af húsbónda sínum, þegar hún var ekki lengur fær um að vinna.

  Margrét Jónsdóttir

  Margrét, dóttir séra Jóns Þorsteinssonar píslarvotts, ílentist á Spáni eða í Frakklandi, og átti hana auðugur hollenskur eða spánskur aðalsmaður.

  Jón Jónsson

  Jón, bróðir Margrétar var 15 ára, þegar hann var hertekinn. Er sagt, að Tyrkir hafi lagt mikla rækt við að kenna honum og hann komist til metorða hjá þeim. Þótti hann harðfengur maður, listrænn og vel að sér. Nefndi hann sig Jón Westmann eftir Vestmannaeyjum, þar sem hann var fæddur og uppalinn. Jón var gerður að skipherra og yfirforingja í flota sjóræningjanna og ferðaðist víða um lönd. Var hann lengi kapteinn í víkingaferðum, en beið svo ósigur og átti að brennast á báli. keypti hann þá Spánverji einn frá dauða, og seinna komst hann til Kaupmannahafnar. Þangað er hann með vissu kominn 1646. Á næsta ári var hann skipaður af konungi til að gera sjókort, en einnig stóð hann fyrir hafnargerð í Kaupmannahöfn. Hagur han fór óðum batnandi, þegar hann dó skyndilega 1651.

  Anna Jasparsdóttir

  Anna Jasparsdóttir var ung, nýgift bóndakona í Stakkagerði, þegar henni var rænt af Tyrkjum. Anna var fríð kona, og keypti hana ríkur höfðingi, spænskur að uppruna. Þurfti Anna ekki að þræla, því að maður þessi tók hana sér fyrir eiginkonu og mun hafa fengið henni ambáttir og þræla til að stjana við sig. Var hún kölluð drottningin í Algeirsborg vegna stöðu sinnar og fegurðar. Er sagt, að Anna hafi engan áhuga haft á því að snúa aftur til Íslands og hvorki viljað sjá Íslendinga né í þeim heyra. Sögðust ýmsir Íslendinganna hafa séð Önnu fara um stræti Algeirsborgar með föruneyti, klædda í dýrasta skrúða.

Til baka