ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
ö
n
g
v
a
r
Söngvar*
Alþjóðasöngur verkalýðsins*
Land míns föður*
Staurinn
*
Við byggjum landið*
*
*
*
ALþJóðASöNGUR VERKALýðSINS Fram, þjáðir menn í þúsund löndum, sem þekkið skortsins glímutök! Nú bárur frelsis brotna á ströndum, boða kúgun ragnarök. Fúnar stoðir burtu vér brjótum! Bræður! Fylkjum liði í dag - Vér bárum fjötra en brátt nú hljótum að byggja réttlátt þjóðfélag. þó að framtíð sé falin, grípum geirinn í hönd, því Internationalinn mun tengja strönd við strönd. Á hæðum vér ei finnum frelsi, hjá furstum eða goðaþjóð; nei, sameinaðir sundrum helsi og sigrum, því ei skortir móð. Alls hins stolna aftur vér krefjumst, ánauð þolir hugur vor trautt, og sjálfir brátt vér handa hefjumst og hömrum meðan járn er rautt þó að framtíð sé falin o.s.frv. Vér erum lagabrögðum beittir og byrðar vorar þyngdar meir, en auðmenn ganga gulli skreyttir og góssi saman raka þeir. Nú er tími til dirfsku og dáða. Vér dugum, - þiggjum ekki af náð, Látum bræður því réttlætið ráða, svo ríkislög vor verði skráð. þó að framtíð sé falin o.s.frv.
|
* Efst á bls
|
Höf.: Eugén Pottier þýð.: Sveinbjörn Sigurjónsson |
LAND MíNS FöðUR Land míns föður, landið mitt laugað bláum straumi eilíft vakir auglit þitt ofar tímans glaumi. þetta auglit elskum vér, - Ævi vora á jörðu hér brot af þínu bergi er, blik af þínum draumi. Hvort sem krýnist þessi þjóð þyrnum eða rósum hennar sögur, hennar ljóð, hennar líf vér kjósum. Ein á hörpu ísa og báls aldaslag síns guðamáls æ hún leiki ung og frjáls undir norður ljósum.
|
* Efst á bls
|
Höf.: Jóhannes úr Kötlum |
STAURINN Við Siset einn morgun sátum saman við töluðum lágt. Bílana greint við gátum geysast í hver sína átt. Sérðu ekki staurinn sagð'ann sem allir hlekkjast nú við Fyrr en við fáum hann lagðan við frelsið við göngum á snið. Ef allir toga steypist hann. Nú innan skamms hann velta kann látum hann falla, falla, falla. Fúi nær gegnum staurinn þann. Ef að þú tekur fastar í þá mun ég taka fastar í. Þá skal hann falla, falla, falla og loks við verðum frjáls og frí Við erfiði æfin líður. Ekki er tíminn kyrr. í sárum á höndum svíður. En samur er staurinn sem fyrr. Staurinn er staður og þungur og stendur þó fast togum við. Þú sem ennþá ert ungur ættir að leggj' okkur lið. Ef allir toga steypist hann o.s.frv. Nú rödd hans er hætt að hljóma og heyrist ei lengur hans mál. Við finnum það enduróma hið innra og magnast í bál. Þann söng sem að Siset forðum söng bæði morgun og kvöld. ég syng með hans eigin orðum og undir tekur nú fjöld. Ef allir toga steypist hann o.s.frv.
|
* Efst á bls
| Höf.: LLuis LLack þýð.: Þorvaldur Þorvaldsson |
VIð BYGGJUM LANDIð Við erum fólkið sem erfiðar enn; alþýðan fátæka, konur og menn. Bæi við reisum og sækjum á sjó sveitumst og streitumst við hamar og plóg. :,:Við erum frjókornin, leyndarmál landsins - landið er vort með hreinan skjöld. Gegnum allt myrkrið við bljúg það bárum, berum það fram á nýja öld.:,:
| Höf.: Jóhannes úr Kötlum |